เช้ามาทำงานปกติ

เย็นเลิกงานนั่งอยู่บนรถเวร..โทรหาแม่โอ๊ตตั้งใจว่าจะให้แม่เอาปลาออกจากตู้เย็นแต่น้ำให้หน่อย

ปรากฏว่าแม่บอกอยู่โรงพยาบาล..พาน้ำฝนมาหาหมอ

น้ำฝนตัวร้อนมาก..อาเจียนด้วยตั้งหลายรอย

พอรถเวรถึงโรงพยาบาลบ้านโป่ง

เราก็เดินเข้าไปหาเห็นแล้วน่าสงสารมากเลยอ่ะ

เราเข้าไปกอดน้ำฝนตัวร้อนมาก  ๆ  พอพยาบาลจะเอาปรอทมาวัดไข้

น้ำฝนร้องไห้ใหญ่เลย

ความจริงแม่น่าจะพาน้ำฝนไปหาตั้งแต่ตอนกลางวันแล้วล่ะ

เพราะไปหาซะตอน  5  โมงหมอเฉพาะทางก็ไม่มี  แถมหมอเวรก็ยังไม่มาอีก

กว่าจะมาไม่เกือบ  6  โมงหรอ

เรากลับมาก่อนไม่ได้รอจนหมอมาตรวจ

กลับมาก็ทำกับข้าวที่แม่เค้าหันเตรียมไว้

สักพักน้ำฝนกับแม่ก็กลับมาจากโรงพยาบาลหมอบอกว่าไข้ขึ้นสูงมากให้เช็ดตัว

ตลอดเวลาจนกว่าไข้จะลด

แล้วแม่ก็มาบอกว่าให้ไปซื้อแผ่นเจลลดไข้ให้หน่อยเพราะน้ำฝนไม่ยอมให้เช็ดตัว

พอเช็ดตัวให้ก็ร้องไห้  แม่บอกไม่รู้จะทำไงดี

แม่ให้กินเกลือแร่ที่ทางโรงพยาบาลให้มา  น้ำฝนก็ท้องเสียถ่ายตั้งหลายครั้ง

แม่บอกว่าถ้าอาการไม่ดีขึ้นพรุ่งนี้จะพาไปหาหมออีกครั้ง